• درباره آذربایجان

  • قره باغ

  • مناطق گردشگری

  • تاریخ

  • فرهنگ

  • غذاهای

    پایتخت کشور باکو است

    موقعیت جغرافیایی: سطح کل زمین آذربایجان ۸۶ ۶۰۰ کیلومتر مربع است. آذربایجان در سواحل غربی دریای خزر، در قفقاز جنوبی واقع شده است. این جمهوری با گرجستان، ارمنستان، ایران، ترکیه و روسیه هم مرز است. جمعیت بیش از ۹ میلیون نفر.

     

    آب و هوا: این کشور در نزدیکی مناطق متوسط ​​و نیمه گرمسیر قرار دارد، بنابراین آب و هوا متنوع می باشد. متوسط ​​دما در ماه ژانویه از ۳ تا ۱۰ درجه سانتیگراد متغیر است و در ماه ژوئیه تا اوت به ۲۶ تا ۳۵ درجه سانتیگراد می رسد.

     

    زبان: زبان رسمی آذربایجانی است. علاوه بر این، بسیاری از مردم به برخی از زبانهای روسی صحبت می کنند و بسیاری از آنها به زبان ترکی و انگلیسی صحبت می کنند. در هتل ها، کافه ها و دفاتر، انگلیسی به طور گسترده ای استفاده می شود.

     

    لباس: از ماه می تا سپتامبر ساکنین مناطق ساحلی لباس های سبک تابستانی می پوشند. با این حال در زمستان - کلاه، کت و کت های پوشیده شده اغلب مورد نیاز است.

     

    ایمنی: آذربایجان امن ترین و پایدار ترین منطقه در منطقه است. 

     

    ساعات کاری: روزهای تعطیلات معمولا شنبه و یکشنبه (عمدتا برای دفاتر دولتی) است، اما اکثر مغازه ها و سوپرمارکت ها روزانه باز می شوند.

     

    اینترنت: اینترنت نیز به سرعت در حال توسعه است و شبکه ای از کافه های اینترنتی در باکو و شهرهای منطقه وجود دارد. 

     

    ارز: پول ملی - منات (AZN). ۱ دلار آمریکا = ۱.۷۰ دلار. تبادل هر ارز در بانک ها و بسیاری از دفاتر مبادله انجام می شود. بانک ها معمولا از ساعت ۱۰ صبح تا ۵ بعدازظهر باز هستند.

     

    سلامت: مراقبت های اورژانس پزشکی معمولا به صورت رایگان ارائه می شود. یک آمبولانس را می توان روزانه به صورت روزانه (۰۱۲) ۱۰۳ نامید. همچنین کلینیک های خصوصی و خدمات پزشکی که در آن پزشکان به زبان های خارجی صحبت می کنند، پرداخت می شود.

     

    ارتباطات سلولی: ارتباطات همراه GSM ۹۰۰ به سرعت در سراسر کشور در حال توسعه است. در آذربایجان سه اپراتور تلفن همراه Azercell، Bakcell و Azerfon (Nar Mobile) . 

     

    نوشیدنی های الکلی: همه رستوران ها و میله ها الکل را در اختیار دارند. علاوه بر این، هر کسی که بیش از ۱۸ سال است می تواند بدون محدودیت در بسیاری از فروشگاه ها، الکل را خریداری کند.

     

    معاملات تجاری: این عمل معمول است و کاملا قابل قبول (و اغلب انتظار می رود) برای معامله در بازارها و نمایشگاه ها. فروشندگان در بیشتر موارد، امتیازات خود را دریافت خواهند کرد.

     

    ارتباطات: ارتباط تلفنی هیچ مشکلی نیست. هتل ها دارای شماره گیری مستقیم بین المللی (IDD) وای فای و امکانات فکس هستند. تلفن های همراه عمومی سکه ها را می پذیرند

    برق: ولتاژ در آذربایجان  ۲۲۰/۲۴0 V ۵۰ Hz است.

     

    تعطیلات ملی: سال نو - ژانویه ۱-۲، روز بین المللی زنان - ۸ مارس، نوروز بیامری - ۲۰-۲۴ مارس، روز پیروزی - ۹ مه، روز جمهوری - ۲۸ مه، روز رستاخیز ملی - ۱۵ ژوئن، روز ملی ارتش - ژوئن ۲۶، روزنامۀ قانون اساسی - ۱۲ نوامبر، روز ملی احیای - ۱۷ نوامبر، روز همبستگی آذربایجانی های جهان - ۳۱ دسامبر

     

    تعطیلات مذهبی: رامازان بیرومی، گوربان بیامری

    مسائل مربوط به ارمنستان و قره باغ کوه: قره باغ کوهستانی بخشی جدایی ناپذیر از آذربایجان است که در حال حاضر توسط نیروهای ارمنی اشغال می شود. به همین ترتیب، آذربایجان ها نسبت به توریست هایی که از قره باغ کوهستانی از ارمنستان دیدن می کنند، حساس هستند. اگر مسافر از قره باغ کوهستانی دیدن کرده و گذرنامه خود را تأیید کرده است که نشان دهنده چنین سفر است، پس از آن ویزا و ورود به آذربایجان به علت نقض قانون آذربایجان و ورود غیرقانونی به قلمرو کشور ما محروم خواهد شد. این مسئله باید به طور جدی و درک شود. علاوه بر این، آذربایجان نمی تواند ایمنی گردشگران سفر به سرزمین های اشغالی را تضمین کند.

     قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ارمنی ها در کربلچه پیش از این مسلح بوده اند و در سال ۱۹۸۸ عملیات خود را آغاز کرده اند. عملیات نظامی گسترده در سال ۱۹۹۴ با امضای آتش بس متوقف شد و قره باغ کوهستانی همراه با هفتاد نفر دیگر، مجاور، مناطق آذربایجان - لشکر، کلبهر، عقد، فیزولی، جبرئیل، گوبادلی و زنگیلان - توسط ارمنستان اشغال شده بودند. رژیم جدایی طلب در قره باغ کوهستانی "استقلال" را در سال ۱۹۹۱ اعلام کرد. این "استقلال" که به هیچ وجه با قوانین بین المللی مطابقت ندارد، به وضوح توسط هر کشوری شناخته نشده است.

    خانکندی

    این در اواخر قرن ۱۸ ساخته شد. در سال ۱۹۸۸-۱۹۸۹ خانکندی به مرکز ارامنه اشغالگر تبدبل شده بود

    ۲۶ دسامبر سال ۱۹۹۱ شهر توسط قوه مسلح ارامنه اشغال شد و در  همان تاریخ اخرین خانواده اذری از خانکندی رانده شد. از سال ۱۹۸۹ تمایز نژادی نسبت به مردم مان صورت گرفت.

    خوجالی-سال ۱۹۹۲ ۲۶ فوریه توسط ارامنه اشغال شد. منطقه لاچین-کلبجر-اغدام و شوشا شهرهای  همسایه بودند. فاجعه خوجالی جنایتی کشتار ی مردم ماست.حادثه خوجالی هماننده حوادث  خاتین-لیدیسا و اورادور در تاریخ انسانیت ضبط شد.

    در همان روزها  ارتش آذربایجان نتوانست به کمک مردم برسد .ارامنه افرادیکه  در جنگل مخفی شده بودند دستگیر می کردند و به انها شکنجه می کردند. ارامنه حتی برای جمع اوری اجساد به هلیکوبتر اجازه نمی دادند. روز اول فقط ۴ جسد را توانستند بردارند. چند روز بعد ۱ مارس همراه با خبرنگاران  حوادث وحشتناک مشاهده شد. اجساد ثله می شدند –روی اجساد علایم شکنجه مشاهده می شد-پوستشنن کنده شده بود- حتی سوزاندند. پارلامان جمهوری اذربایجان روز ۲۶ فوریه را روز ماتم اعلان کرد و هر روز  ۲۶ فوریه ساعت ۵  قربانیان خوجالی یاد می شوند.

     

    شوشا-شهر در قره باغ-توسط پناهعلی خان سال ۱۷۵۲ بنیاگزاری شد. 

    شوشا منطقه کوهستانی است. اثار باسنانی زیادی توسط ارامنه ویران شد. سال ۱۹۹۲ در ارتفاع ۱۳۹۵ متر غار خان بود که ان هم توسط ارامنه ویران شد.

     شهر شوشا سال ۱۹۹۲ -۸ ماه می نوست ارامنه اشغال شد -۱۹۵ نفر وحشیانه به قتل رسانده شد-۱۶۵ نفر مجروح شد-۵۵۲ کودک  والدین خود را از دست داد-بیش از ۲۰۰۰۰ نفر اواره شدند-از ۵۸  نفر اسیر تا به حال هیچ خبری نیست.

     

    منطقه کلبجر در غرب اذربایجان –وادی رودخانه ترتر –درکوها ی قفقاز بزرگ- در ارتفاع ۱۵۰۰-۳۸۰۰ از سطح دریا قرار گرفته است-یلند ترین ارتفاع کوه جمشید مس باشد ۳۷۵۴ متر-هوایش سرد و خشک است-از غرب با ارمنستان  از شرق  با منطقه های اغدام و ترتر  اط شمال با داشکسن و با شهر خوجالی همسرحد می باشد.

    معنی کلبجر منشای ترکی قدیمی دارد که ان هم قلعه ای روی رود معنی می دهد.کلبجر یکی از قدیمیترین سرزمینهاست. چنانچه اینجا مناطق مسکونی قدمت۶هزار ساله کشف شد. اثار سنگی  از ئوران اتراک اولی- اتشپرستی و مسیحیگری خبر می دهد.

    کلبجر از سال ۱۹۹۳ ۲اوریل در اشغال ارتش ارمنستان است.

     

    اغدره-در  غرب جمهوری اذربایجان قرار گرفته تست

    عمدتا کوهستانی است و بخش شرقی از دشت ها تشکیل شده است.مواد معدنی مفید شامل تخت پلی متیل، سنگ آهک و گچ می باشد.رودخانه اصلی تارتار و خچینکای است. در سال ۱۹۷۶ در روی رود ترتر تقاطع سرسنگ.

    در این منطقه از آثار معماری می توان معبد گنجسر-قلعه خانابرت- قلعه هرموک و غیره را ذکر کرد.

     بسیاری از آثار تاریخی ویران شده، سوخته و غارت شده توسط اشغالگران ارمنی

     

    از تاریخ ۷ ژوئیه ۱۹۹۳ تحت اشغال است.قلمرو منطقه خجوانوند در محدوده گورابا واقع شده است.خوجهوند به معنی "نسل خوجلی" است- خجاوند

    قلمرو خواجهوند اشغال شده به طور کلی مورد تهدید قرار گرفته است. ارامنه غار آزخ را به یکانبار سلاح تبدیل کرده است.درختان بلوط در قلمرو منطقه و کل مساحت ۲۵،۵ هکتار توسط ارامنه در جنگل خوجهوند تخریب شده است.

    از ۲ اکتبر ۱۹۹۲ از طرف نیروهای مسلح ارمنستان اشغال شده اند.

     

    قوبادلی در جنوب غربی آذربایجان واقع در جنوب غربی رشته کوههای واقع شده است.آب و هوا قاره متوسط است. رودخانه های برگیگاد و حاکری از سرزمین خود جریان دارند
    .متأسفانه، با توجه به اطلاعات موجود در حال حاضر، جنگل های گوبادلی توسط ارامنه ها ویران شده و به ارمنستان یا کشورهای خارجی منتقل می شوند.

     قلمرو این ناحیه توسط نیروهای مسلح ارمنی در تاریخ ۳۱ اوت ۱۹۹۳ اشغال شد.

     

    جبراییل - نام بخشی در جنوب جمهوری آذربایجان و در کرانه شمالی رود ارس است که با ایران نیز هم‌مرز است. این بخش اکنون تحت کنترل جدایی طلبان ارمنی قره باغ است. این بخش ۱۰۵۰ کیلومتر مربع وسعت دارد و قبل از جنگ قره‌باغ جمعیتی در حدود ۵۴۰۰۰ نفر را در خود جای داده بود.

     با توجه به منبع و اطلاعات، جغرافیای جابریل به نام فرشته گابریل، نزدیکترین خدا در اسلام و ادیانبه معنای "بنده خدا" در زبان عربی است.

    در ۸ اوت ۱۹۳۰، منطقه جابریل، مرکز جبرئیل، سازماندهی شد.قلمرو منطقه در مرزهای منطقه امروز ۱۰۵۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۴،۳۰۰ نفر بود.

     

    زنگلان- در ناحیه قفقاط صغیر در متطقه ارازبویو واقع شده است.قلمرو منطقه دارای سطح پیچیده است.در مرزهای غرب و شمال غرب با ارمنستان، جنوب و جنوب غربی، ایران در شمال، گوبادلی در شمال و جابریل در شرق است. این منطقه در شرق غرب واقع شده است و این منطقه یکی از نقاط مهم تجاری در تجارت بوده است

    روستایی ینی کند در سمت راست یئنی کند دره هاکی همچنین دارای سقف قرن چهاردهم بوده و این آثار تاریخی تحت اشغال است. سرزمین منطقه توسط نیروهای مسلح ارمنی در ۱ اکتبر ۱۹۹۳ اشغال شد. در نتیجه اشغال، ۱۹۱ شهید کشته شدند.

     

    فضولی

    سال ۱۹۶۸ دانشمند باستانشناسی ممد علی حسین اف در غار ازیخ استخوان مرد اشکار کرد

    چندین بنای معماری ساخته شده در ولسوالی فضولی تحت تأثیر مدرسه معماری عجمی قرار گرفته است

    آثار تاریخی (قرن هجدهم و نوزدهم) و غیره، در نزدیکی روستای مرودینلی. آثار تاریخی که از اهمیت تاریخی برخوردارند، تخریب و ویرانگر ارمنی سوزانده شده است

     نزدیک ۵۵ هزار ساکن از سرزمین خود اواره  می شود. ولی  در سال ۱۹۹۴ ماه زاویه ۲۲ روستا از جمله  منطقه سترانزیک هورادیز ازاد می شود.

    ارتش آذربایجان بعدا به اشغال فیزولی حمله کرد، اما این عملیات شکست خورد.

    در سالهای ۱۹۹۵-۱۹۹7 ۴۰.۰۰۰ ساکن شهر فضولی به سرزمینها   بر گشتند و به زندگی معمولی ادامه دادند. با این که اتشبس  مقررر شد در شهر فضولی ماننده حاهای دیگر نقض اتش بس می شود. پس از انشبس اراضی فضولی از مین تمیز می شود.

    در حال حاضر، سرزمین های اشغالی به سرزمین های بومی خود بازگشته اند.

    قَبله – در مسافت 225 کیلومتر از باکو

    شهر قبله در ساحل رست رود دمیر اپاران قرار دارد.

    جنگلهای درخت گردو و شاه بلوط زیادی و نیز چشمه های ابی زیبا زیاد دارد. سن درختان بیش از 500 سال است. بعضی از انها توسط دولت محافظ می شوند.

    آثار باستانی و معماری زیادی در منطقه موجود است. در نزدیکی روستای نیج در کوه یالولو منطقه مسکونی انسانها قرن 1-3 قبل از میلاد است.

    یکی از مراکز گردشگری زمستانی می باشد. مکانهای استراحت و هتل های 5 ستاره در اینجا زیاد است.

    شهر شکی در 350 کیلومتری باکو

    شکی محیط محافظتی کشور نامیده می شود. شهر 2600-2500 سال قدمت دارد.

    کاخ خانات شکی (1762) یکی از نوادر معماری است. در 4 کیلومتری شکی در کرانه چپ رود کیش در قله قره تپه خرابه های قلعه گلرسن گوررسن است.

    به نوشته بعضی مولفان کلیسای البان یکی از قدیمی ترین اثار معماری کشور است.

    انواع صنعت مردمی امروز هم در شکی موجود است.  در قرون وسطی شهر یکی از مراکز ابریشم بوده است. غذاهای مهروف دارد. باقلوای شکی و دیزی شکی خیلی معروف اند. گردشگران می توانند در کارونسرای و یا هتل های معاصر استراحت کنند.

    اسماعیللی در 185 کیلومتری باکو

    در اسماعیللی بغیر از اذری ها لزگی ها، روس ها یهودیان لاهیچ ها و هاپیت ها از نسل البانهای قدیم زندگی می کنند.

    نام لاهیچ از قرن 7 معروف است در کرانه چپ گرمانچای قرار دارد و این روستا خیلی معروف است. روستای کوهستانی با هنرهای خود خلی معروف می باشد.

    در روستاهای لاهیچ و باسقال مناطق حفاظتی تاریخی تاسیس شده است. در باسقال  مسجد و حمام قرن 17 و در لاهیچ در روستای بدوین مسجد ف مسجد زورو (1791) و چشمه زورو محافظت می شوند. متل و خانه ها برای استراحت گردشگران موجود است.

    قوبا در 168 کیلومتری باکو

    شهر قوبا در 600 متر بلندی از سطح دریا در طرف شمال کوههای بزرگ قفقاز قرار دارد. ق.با در ساحل قودیال چای قرار گرفته است. روستای خینالیق در 2500 بلندی قرار دارد و از ویژه گی های خاص برخوردار است. در 65 کیلومتری شهر قرار دارد و 380 خانه دارد. از عقلیت نادی تشکیل شده اند.

    مناطق زیبای در منطقه زیاد است: بال بولاقف قیز بنفشه، قچرچ، منطقه کوهستانی تنگه التی با 600 متر عمق، ابشار 80-75 متر ، ابشار پیر بنفشه و غیره. این منطقه امکانات خوبی برای شکار حیوانات و ماهی دارد. قوبا با باغهای سیب معروف است و چشمه های اب کوگرد در منطقه خاچین چای دارد. هتل های 5 ستاره در قوبا زیاد هستند.

    قوسار در 180 کیلومتری باکو

    قالی بافی بافندگی و حکاکی زیاد دارد.

    آثار تاریخی زیاد حفظ شده است. دیاورهای قلعه قدیمی قرن 13 نزدیکی های روستای انیغ، مقبره شیخ جنید در روستای هرزه، مساجد روستاهای نیل، انیغ، بالاقوسار، یاساب، کهنه خودات و گوندوز قلعه از اینها هستند. منطقه یکی از مراکز گردشگری زمستانی میباشد. مراکز خوبی استراحت در منطقه موجود است.

    شهر گنجه در 375 کیلومتری باکو

    دومین شهر بزرگ اذربایجان یکی از مزاکر فرهنگی است. موطن نظامی گنجوی محسطی گنجوی میرزا شفی واضح است. اثار زیاد معماری دارد. یکی از انها مسجد جامع گنجه و مسجد شاه عباس است. مقبره شیخ ابراهیم زیبای خود را حفظ کرده است. در شهر چند مسجد قدیمی موجود است: قزیل حاجیلی، شرفخانلی، شاه سئون و غیره. در 6 کیلومتری شرقی خرابه های شهر قدیمی گنجه واقع است. در 25 کیلومتری دریاچه گوک گل واقع است.

    گوک گول در 364 کیلومتری باکو

    روستاهای میخایلوفکا، ینی زود و تغانا به مرکز گردشگری تبدیل شده است. اثار زیاد باستانی و معماری دارد. در 40 کیلومتری منطقه حفاظتی موجود است. در روستای شهریار می توان قالی های دست باف خرید.

    قاخ در 345 کیلومتری باکو

    شهر قاخ در بلندی 500 متری و در ساحل کرموخ چایواقع است. روستای در 12 کیلومتری شهر تحت عنوان ایلیسو یکی از مراکز گردشگری است. آبهای معدنی در این روستا برای معالجه خوب هستند. در این روستا قله قدیمی قرن 19 هست قلعه با مسجد تحت عنوان سوموق دارد. قبر هایقدیمی در این روستا گیدا شده اند. بهترین مکانها در 20-12 کیلومتری شهر قرار دارند. در روستای قم آثار قدیمی دوره البانیای قفقاز هست از انها کلیسا، خرابه های قرن 8-5 ، قلعه سیرتقلعه قرن 18 عبادتخانه و غیره.

    زاقاتالا در 372 کیلومتری شهر باکو

    این منطقه برای استراحت کوهستانی خوب است. اکثر مناطق جنگلی است. محیط زیست خوبی دارد. با اسب و گیاده می توان حیوانات و گرندگان را کشاهده نمود. این منطقه بین المللیاست اینجا بغیر از آذری ها اوارها، لزگی ها، تساخورها، روس ها، تاتار ها، اینگلوی ها و غیره زندگی می کنند. اثار زیادی معماری و تاریخی دارد.

    لریک در 323 کیلومتری شهر باکو

    در قله کوههای تالش واقع است. منطقه های بولودلو در 20 کیلومتری و زرین قلعه در 17 کیلومتری خیلی معروف هستند. چشمه های خوبی دارد. این منطقه طبیعت و فرهنگ منحصر به خود را دارد. اثار زیادی دارد از انها: مقبره خوجا سید قرن 14، منطقه مسکونی قوزو یورد در بلندی 2438 متر، مقبره باباب عیسی در روستای موندگاه، مقبره پیر یوسف در روستای ککونو، مقبره جابر در روستای جنگ امیران قرن 14-12 و غیره. این منطقه معروفترین منطقه گردشگری می باشد

     

    موقعیت جغرافیای اذربایجان واقلیم خوب همیشه امگراطوری های مختلف را از زمانهای قدیم به این مکان جلب نموده است. اولین سازمانهای دولتی در قرن ۴ قبل از میلاد در حوزه ارومیه تاسیس شده است.

    بعد از از بین رفتن خلافت از قرون قرن ۹ در قفقاز و حتی خاور میان نقش امپراتوری ترک-اسلام افزایش یافته بود. شروانشاهان، سالاری ها، روادی ها، شدادی ها، سلجوقی ها، الدگیز ها، عثمانی ها، قره قویونلو ها، اغ قویونلو ها، صفوی ها، افشارها و قاجارها به تاریخ نقش خود را گذشتهند و جزو میراث فرهنگی شده اند.

    در اواخر قرن ۱۵ و اوایل قرن ۱۶ دوره جدید در تاریخ آذربایجان آغاز شده است. شاه اسماعیل همه اراضی آذربایجان را متحد کرده و با مرکزیت تبریز دولت آذربایجانی – صفوی را تاسیس کرده است. امپراتوری صفوی یکی از قوی ترین امگراتوری های خاور ماینه و خاور نزدیک شده بود.

    بعد از سقوط صفویان نادر شاه (۱۷۴۷-۱۷۳۶) مرزهای صفویان را گسترش داده و این شاه از تبار افشار -ترک آذری در سال ۱۷۳۹ دهلی و شمال هند را تصرف کرده بود.

    ولی بعد از مرگ نادر شاه امپراتوری از بین رفته و به خانات تبدیل شد.

    در اواخر قرن ۱۸ قاجارها از تبار آذری سعی داشتند خانات را متحد کنند و دوره جنگ با روسیه که می خواست قفقاز جنوبی را اشغال کند آغاز شد. در نتیچه معاهده گلستان (۱۸۱۳) و ترکمنچای (۱۸۲۸) امضا شد و آذربایجان در میان دو امپراتوری تقسیم شد. آذربایجان شمالی به روسیه و اذربایجان جنوبی به شاهان ایران داده شده است. بعد از این نامهای جدید سیاسی و جغرافی بوجود آمد: اذربایجان شمالی (آذربایجان روسیه) و آذربایجان جنوبی (آذربایجان ایران).

     

    در سال ۱۹۱۸ در آذربایجان شمالی در مورخ ۲۸ می ماه اولین جمهوری دمکراتیک در شرق تاسیس شد. این جمهوری با مجلس اولین نمونه دولت با مجلس در شرق بود. متاسفانه عمر آن ۲۳ ماه بود و ارتش ۱۱ سرخ در ۲۸ آوریل ۱۹۲۰ آذربایجان را جمهوری سوسیالیست شوری العام کرد و جزو اتحاد جماهیر شوروی شد.

    بعد از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ /۱۸ اکتبر آذربایجان استقلال خود را اعلام کرد و این تا امروز ادامه دارد. و از این تاریخ جدیدترین تاریخ آذربایجان آغاز می شود.

    امروزه شهرت آذربایجان مستقل روز به روز رو به افزایش است. جمهوری آذربایجان در جهان شهرت دمکراتیک، حقوقی و دنوی را کسب کرده است. در کشور ثبات حاکم است و در نتیجه اصلاحات داخلی موجحب افزایش روابط با کشورهای خارجی شده است و سیاست خارجی بر اساس منافع متاقبل است و آذربایجان برای همه کشورهای جهان به کشور باز تبدیل شده است.

    رهبر دولت معاصر آذربایجان رئیس جمهور الهام علی اف هستند که راه حیدر علی اف رهبر ملی را ادامه دارند.

    ملت آذربایجان یکی از قدیمی ترین ملتهای جهان است و مردم آذربایجان با تاریخ، فرهگ ادبیات غنی، هنر و موسیقی خود افتخار می کند. هنر اذربایجان نیز مثل طبیعت آن رنگارنگ می باشد. نمونه های زیبای هنر مردمی اذربایجان در موزه های لندن، پاریس، قاهره وین، برلین، استانبول رم نگهداری میشوند. نمونه های اشیای مختلف در مناطق مختلف آذربایجان پیدا شده اند که قدمت آنها نزدیک به ۵ هزار سال می رسد. تاریخ خلاقیت مردم در لباس ها، اشیاها، و غیره بوضوح دیده می شود. نمونه های هنر تصویری در نقوش روی صخره های قوبوستان و نیز در آیی چینقیل کلبجر و در بروی صخره های گمی قایا در اردوباد بجای مانده اند. نمونه های هنر معماری نیز زیاد هستند. در باکو قلعه دختر و کاخ شروانشاهان، در نخجوان مومنه خاطون، کاخ پناه علی خان شوشا، خانه ناتوان شاعره معروف آذربایجان، خانه خانات شکی، و غیره نمونه های زیبای هنر معماری می باشند.

    در دوران ساسانیان (فیمابین قرون ۳–۷) هنر قالی بافی در آذربایجان رشد چشمگیری کرد. در دوران مذکور، از ابریشم و نخ‌های طلایی و نقره ای قالی‌های نفیسی بافته شد تولید فرش‌هایی که با استفاده از نخ‌های زرین و نقره ای و جواهرات انجام می‌شد، در قرن‌های ۱۶–۱۷ جنبهٔ سنتی به خود گرفت. مراکز تولیدی اصلی قالی‌های بدون بخویی که در قرون وسطی از نخ‌های زرین و نقره ای بافته می‌شد، شهرهای «تبریز»، «شماخی» و «بَرده» بودند. نوع ویژه فرش‌های موسوم به «زربفت» از اینکه برای ملوک الطوایفیان تهیه می‌شده‌اند، گرانبها بودند. «آنتونی جنکینسون» جهانگرد انگلیسی که در قرن ۱۶ به آذربایجان مسافرت کرده بود، در مورد قالی‌های بافته شده از نخ‌های طلایی و نقره ای موجود در مقر تابستانی «عبدالله خان» در شهر «شاماخی» اطلاع داده‌است

    درنیمه دوم قرن هجدهم، بخش شمال آذربایجان شروع به تقسیم شدن به خانات‌ها همچوم «شکی»، «باکو»، «قوبا»، «قره‌باغ»، «ایروان»، «گنجه»، «نخجوان»، «شیروان»، «تبریز» و «اردبیل» گردید. رشد و توسعهٔ هنر قالی بافی در دوران خان نشینی‌ها زمینه ای در راستای ایجاد اسامی آموزشگاه‌های قالی بافی در سال‌های متعاقب ساخت.


    آذربایجان به عنوان موطن موسیقی نیز در جهان معروف است. آذربایجان به گنجینه موسیقی جانی نمونه های زیبای بخش کرده است. سنت چند هزار ساله موسیقی در آذربایجان موجود است. رقص های ملی، ترانه های مردمی، موسیقی های اشیق ها جایگاه ویژه ای دارند. بخاطر این موسیقی مقامی آذرابیجان از سال ۲۰۰۸ توسط سازمان یونسکو به ثبت رسیده است.

    آثار ادیبان آذربایجان نیز در جهان معروف اند. شاعران و نویسندگان آذربایجان جایگاه با شرف در میان ادبیات جهان دارند. تاریخ تئاتر با اثر آخوند اف از سال ۱۸۷۳ (وزیر خان لنکران نام داشت) آغاز شده است.

    شایان ذکر است که اپرای اول در شرق، لیلی و مجنون توسط Uzeir Hajibeyov در سال ۱۹۰۷ نوشته شده است.

     

    روش آشپزی آذربایجانی- غذاهای آذربایجانی یکی از سرشارترین و لذیذترین غذاهای جهان می‌باشد.

    تاریخ روش آشپزی ملی آذربایجانی مانند تاریخ مردمش قدیمی می‌باشد. روش آشپزی آذربایجانی بلحاظ ریشه‌های تاریخی و منحصر به فرد بودنش از سایرین متفاوت است. خوراکی‌های آذربایجانی به مزه و کیفیت خود در جهان شهرت یافته‌است.
    غذاهای ملی آذربایجانی در دوران باستان در داخل دیگ‌های مسی درست می‌شده‌است. امروزه نیز غذاهایی که در برخی از روستاهای آذربایجان در دیگ‌های مسی پخته می‌شود، بسیار خوشمزه است.
    غلب غذاهای ملی آذربایجانی از گوشت‌ گاو، گوسفند و پرنده درست می‌شود. غذاهای پخته شده با گوشت کوبیده رایج تر می‌باشد. دریا، دریاچه‌ها و رودهای جمهوری آذربایجان مملو از ماهیان سفید و خاویاری می‌باشد. در تهیه غذاهای ملی بیشتر ماهیان خاویاری و پولک پوش مورد استفاده قرار می‌گیرند.

    لیمو، زیتون، اسیدهای خوردنی- آبغوره، ازگیل، شراب، سرکه، آب انار، گوجه، انگور وحشی، انار، زردآلو، سماق و غیره... لذت و طعم خوشمزه‌ای به خوراکی‌های آذربایجان به ارمغان می‌آورد.
    سالاد در روش آشپزی آذربایجانی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. در تهیه سالاد، گوجه فرنگی، خیار، فلفل شیرین، ریحان و کشنیز را بسیار کوچک خرد می‌کنند. این گونه سالاد را با یکی از غذاهای اصلی سرو می‌کنند.
    هر پرسی از برخی از غذاهای آبکی (آب گوشت) در بشقاب‌های جداقانه، بعضی‌ها نیز(دوشبره، خنگل آبدار) در 

    ظروف عمومی درست می‌شود. غذاهای آبدار آذربایجانی بر خلاف آش‌ها بنابر درجۀ غلظت خود غلیظ تر است. زیرا در ترکیب آن‌ها مقدار آش کم می‌باشد.
    آشپزی آذربایجانی حائز غذاهای آردی نظیر «خنگل آبدار»، «خمیر آشی»، «اوماج»، «گورزه»، «دوشبره» و غیره... می‌باشد. در میان غذاهای آذربایجانی «فرنی»، «شیربرنج»، «دوغ»، «کَله کوش»، و «اودوخ» رواج بسیار زیادی پیدا کرده‌است. غذاهای اصلی آشپزی آذربایجانی عمدتا از گوشت گوسفند، پرندگان خانگی، برنج و سبزیجات درست می‌شوند.

درباره آذربایجان قره باغ مناطق گردشگری تاریخ فرهنگ غذاهای